Қорқыныш Қамалы | Бір миллион қызық оқиға ♕
29.02.2016 в 04:01

Бала кезімізде, жаздың үш ай демалысында тоғайға ба­рып, күн батқанша шомылатын едік. Анамнан қанша...

Бала кезімізде, жаздың үш ай демалысында тоғайға ба­рып, күн батқанша шомылатын едік. Анамнан қанша та­яқ жесем де, мен шомылуды қоя алмадым. Өйткені ба­ланың көңілі далада емес пе? Өзге балаларға қосылған­ соң үйде қамалып отыру мүмкін емес еді.

Бірде ауылға бір бақсы келді. Әлгі бақсы ауылдағы ау­ру-сырқауларды емдеп, еліне кеткеннен кейін өзім сияқ­ты балаларды жиып алып мен де бақсы болып ойнадым.­ Қолыма бір таяқты аламын да, қобыздың әуеніне саламын. Сөйтіп қарағайды жағып қойып, оның үстінен ары-бе­рі аттап өтіп, қаппақ шоқты уыстап алып езетін дәреже­ге жеттім.

Бір күні мынадай жағдай болды. Көршімнің 9 жа­сар баласы көлге шомыламын деп батып кетті. Мен үйге қайтуға ыңғайланып жатқан едім, дереу үстімдегі ки­імдерімді шештім де көлге күмп бердім. Көл тереңдеу бо­латын. Әлгіні көлден әрең жағаға шығарып, оған дем бер­дім. Сосын өзімнің бақсылық әрекетіме көштім. Әлгі ба­ла менің бақсылық жасауымнан кейін дем алып, көзін ашты.

Сол күні түнде ұйықтап жатыр едім, бөлме іші бірден жарқырап, ұйқымды шайдай ашты. Қарасам, бөлмеге қы­зылды-жасылды киінген жиырма әйел кіріп келді. Ылғи сықылықтаған әдемі әйелдер. Олар төсекте жатқан мені саусақтарымен шошайтып көрсетіп: «Мынау ма, мынау ма?» – деп жан-жағымнан келемеждеп қоршай бастады. Өзімнің ояу екенімді біліп жатырмын. Бірақ қозғалайын десем аяқ-қолым сіресіп қалған, тлімді тістеп алғандаймын, сөйлейін десем тілім икемге келмейді. Бір уақытта арт жағымнан қартаң келген бір сары әйел келіп: «Осы бала ма?», – деп сұрады қасындағылардан. Олар: «Осы бала» – деп шу ете қалды. Әлгі әйел болса: «Әй, тым жас бала екен. Қоятын шығар, тимеңдер!» – деп әлгілерді үйден шығарып алып кетті.

Олар кете салысымен-ақ денемнен суық тер бұрқ ете түсті. Дел-сал болып жатырмын. Өңім бе, түсім бе, сол жатқан күйі талықсып қайтадан ұйықтап кетіппін.

Содан ертеңінде ауылға келген бір бақсы кісіге барып,­ түнде болған оқиғаны түгел айтып бердім. Ол: «Ә балам, бұл – жындар. Олар ауру-сырқаудан, өлімнен аман алып қалған бақсылардың соңынан қалмайды. Жын­дар тек бой­ында ерекше қасиеті бар адамдарға ғана кө­рінеді. Сен бойындағы ерекше қасиетіңді дамытып, ары қарай алып кетсең, жақсы боп шығасың. Сен өзің бақсы-тәуіп болғың келе ме? Егер маған ерсең, мен сені үлкен бақсы­ қылып жіберемін. Ол үшін үйде қамалмай, бәрін тастап, менімен жүресің», – деді. Мен бақсының мына сөзін естіп: «Ойбай, ешқандай бақсы болмаймын. Мен әлі жаспын, мектепте оқимын. Маған бақсы болуға болмайды», – деп шошып кеттім. Әлгі бақсы күліп: «Ә, олай болса сен өзіңше бақсы болып ойнауыңды қой. Мен жоқта бақсы болып ойнайды екенсін ғой? Бұлай істеймін деп жүріп бір күні мерт боп кетесің, әйтпесе мү­гедек болып қаласың. Сондықтан жынмен ойнауға бол­майды. Олар аса қауіпті, әрі бақсылық қиындығы көп қатерлі жол», – деп маған ақ батасын берді.

Содан бастап бақсы болып ойнамайтын болдым. Бірақ әлі күнге дейін көлге батқан көршімнің баласын өлімнен құтқарып қалғаныма ризамын.


Эта статья была автоматически добавлена из сообщества Қорқыныш Қамалы | Бір миллион қызық оқиға ♕

Популярное